می پسنـدم0
اندازه متن12
اندازه متن12
تغییرات بدن بخشی جداییناپذیر از سفر زندگی هر زنی است. موضوع “جوانسازی” یا “تنگ کردن واژن” یکی از همان مسائلی است که شاید کمتر درباره آن صحبت شود، اما تأثیر عمیقی بر سلامت جسمی، کیفیت روابط و از همه مهمتر، اعتماد به نفس بانوان دارد. این مسئله به مجموعهای از روشهای درمانی و تقویتی اشاره دارد که هدفشان بازگرداندن استحکام و خاصیت ارتجاعی به عضلات و بافتهای واژن است؛ تغییراتی که اغلب در پی تجربیات طبیعی و شگفتانگیزی مانند زایمان یا با گذر زمان و فرآیند پیری رخ میدهند.
برخلاف باورهای رایج و نادرست، واژن ساختاری کاملاً ارتجاعی دارد و مفهوم “گشادی دائمی واژن” یک تصور غلط است. سلامت واژن فراتر از یک مسئله زیبایی بوده و برای سلامت کلی لگن و رفاه عمومی بدن ضروری است. خوشبختانه، امروزه گزینههای درمانی مؤثر و متنوعی، از راهکارهای خانگی تا روشهای پیشرفته پزشکی، برای کمک به بانوان جهت بازیابی احساس راحتی و رضایت وجود دارد. برای آشنایی کامل با این راهکارها و یافتن بهترین مسیر برای خودتان، با نایس طب تا انتهای این مقاله همراه باشید.
خلاصه این مقاله را در این پادکست گوش کنید
خلاصه مقاله را در این پادکست گوش کنید!
برای درک بهتر راهکارهای درمانی، ابتدا باید بدانیم که منظور از “گشادی واژن” چیست و چرا اتفاق میافتد. این اصطلاح به وضعیتی اشاره دارد که در آن بافتها و عضلات دیواره واژن و کف لگن، قوام و استحکام خود را از دست میده دهند. این عضلات مانند یک گهواره، از اندامهای حیاتی لگن مانند مثانه، رحم و روده پشتیبانی میکنند. وقتی این ساختار حمایتی ضعیف میشود، میتواند منجر به بروز مسائل مختلفی از جمله بیاختیاری ادرار، خشکی واژن و کاهش لذت جنسی گردد.
این مورد، اصلیترین و شایعترین عامل تغییر در ساختار واژن است. در طول زایمان واژینال، عضلات، تاندونها و دیوارههای واژن برای عبور نوزاد تحت کشش شدیدی قرار میگیرند. زایمانهای متعدد، تولد نوزادان درشتجثه یا زایمانهای دشوار که با ابزارهای کمکی همراه هستند، میتوانند این کشش را تشدید کرده و روند بازگشت عضلات به حالت اولیه را با چالش مواجه کنند.
با افزایش سن، تولید کلاژن و الاستین (پروتئینهای مسئول استحکام و کشسانی پوست و بافتها) در سراسر بدن کاهش مییابد. این روند که معمولاً از ۲۵ سالگی آغاز میشود، در دوران یائسگی به اوج خود میرسد. کاهش شدید هورمون استروژن در این دوره، نازک شدن، خشکی و شل شدن بافتهای واژن را به همراه دارد.
ساختار فیزیکی و ژنتیک هر فرد در میزان استحکام بافت همبند و قدرت عضلات او نقش دارد. برخی بانوان به طور طبیعی بافتهای ارتجاعیتری دارند، در حالی که برخی دیگر ممکن است مستعد شل شدن بافتها باشند.
عواملی مانند تغییرات وزنی شدید و مکرر، سیگار کشیدن (که به کلاژن آسیب میزند)، مصرف الکل، بلند کردن اجسام سنگین به شکل نادرست و شرایطی که فشار داخل شکم را افزایش میدهند (مانند یبوست مزمن یا سرفههای شدید و طولانی) میتوانند به عضلات کف لگن فشار آورده و روند شل شدن واژن را تسریع کنند.
علائم گشادی واژن فراتر از یک احساس صرف است و میتواند بر جنبههای مختلف زندگی روزمره تأثیر بگذارد. این نشانهها شامل موارد زیر است:
یکی از شایعترین شکایتها، کاهش اصطکاک و حس “گرفتن” آلت تناسلی در حین رابطه است که میتواند لذت جنسی را برای هر دو طرف کاهش دهد. این وضعیت همچنین میتواند رسیدن به ارگاسم را برای زن دشوارتر کند.
ورود و خروج هوا از واژن که صدایی شبیه به گاز ایجاد میکند، بهویژه حین فعالیتهای ورزشی، تغییر وضعیت بدن یا در طول رابطه جنسی، یکی از نشانههای ضعیف شدن دیوارههای واژن است.
نشت غیرارادی ادرار هنگام خندیدن، سرفه، عطسه، پریدن یا بلند کردن اجسام سنگین، نشانهای واضح از ضعف عضلات کف لگن است که دیگر نمیتوانند به خوبی از مثانه پشتیبانی کنند.
کاهش سطح استروژن و تغییرات بافتی میتواند منجر به خشکی، سوزش و درد در حین رابطه جنسی شود، زیرا روانکاری طبیعی واژن کاهش مییابد.
در موارد شدیدتر، ضعف عضلات کف لگن میتواند منجر به افتادگی اندامهای لگنی (مانند رحم یا مثانه) به داخل کانال واژن شود که با احساس فشار و سنگینی همراه است.
خبر خوب این است که برای بهبود استحکام واژن همیشه نیاز به روشهای تهاجمی نیست. تمرینات منظم و هدفمند و برخی راهکارهای حمایتی میتوانند تأثیر شگرفی بر تقویت عضلات کف لگن داشته باشند.
این تمرینات سنگ بنای سلامت لگن هستند و به تقویت شبکهای از عضلاتی میپردازند که از اندامهای داخلی شما حمایت میکنند. انجام روزانه آنها کلید موفقیت است.
این تمرین مشهورترین و مؤثرترین روش برای تقویت عضلات کف لگن است. برای پیدا کردن عضلات صحیح، کافی است هنگام ادرار کردن، سعی کنید جریان ادرار را برای لحظهای متوقف کنید. عضلاتی که برای این کار منقبض میکنید، همان عضلات هدف هستند. پس از شناسایی، با مثانه خالی، این عضلات را برای ۵ ثانیه منقبض کرده، نگه دارید و سپس برای ۵ ثانیه شل کنید. این حرکت را در ستهای ۱۰ تایی، سه بار در روز تکرار کنید. مهم است که حین تمرین، عضلات شکم، باسن یا ران را منقبض نکنید و نفس خود را حبس نکنید.
اسکوات یک حرکت فوقالعاده برای کل پایینتنه است که به طور غیرمستقیم عضلات کف لگن را نیز درگیر و تقویت میکند. پاها را کمی بیشتر از عرض شانه باز کنید. باسن خود را به سمت عقب و پایین ببرید، گویی میخواهید روی یک صندلی بنشینید. در تمام طول حرکت، سینه را بالا و پاشنهها را روی زمین نگه دارید. هنگام بالا آمدن، با فشار از پاشنهها، عضلات باسن و کف لگن را منقبض کنید.
این حرکت علاوه بر تقویت عضلات سرینی (باسن)، به تثبیت و تقویت کف لگن نیز کمک میکند. به پشت دراز بکشید، زانوها را خم کرده و کف پاها را روی زمین قرار دهید. با یک بازدم، باسن خود را از زمین بلند کنید تا بدن شما از شانه تا زانو یک خط مستقیم تشکیل دهد. در بالا برای لحظهای مکث کرده و عضلات کف لگن را منقبض کنید، سپس به آرامی پایین بیایید.
برای بانوانی که به دنبال نتایج سریعتر و محسوستر از تمرینات خانگی هستند، روشهای غیرجراحی گزینههایی کمتهاجمی و مؤثر محسوب میشوند. این فناوریها با استفاده از انرژی گرمایی کنترلشده، لایههای عمیق بافت واژن را تحریک به تولید کلاژن و الاستین جدید میکنند. نتیجه این فرآیند، بافتی ضخیمتر، محکمتر و جوانتر است.
این روش یکی از محبوبترین درمانهای غیرجراحی است. در این فرآیند، یک پروب مخصوص به آرامی وارد واژن میشود و انرژی لیزر را به دیوارههای آن میتاباند. این انرژی باعث ایجاد آسیبهای حرارتی میکروسکوپی و کنترلشده در بافت میشود که بدن را وادار به آغاز یک فرآیند ترمیمی طبیعی و تولید کلاژن جدید میکند. این درمان برای بهبود گشادی خفیف، خشکی واژن (آتروفی)، بیاختیاری ادرار خفیف و عفونتهای مکرر بسیار مؤثر است. نتایج معمولاً تا یک سال و نیم دوام دارند و پس از آن ممکن است به جلسات یادآور نیاز باشد.
این فناوری نیز مشابه لیزر عمل میکند، اما به جای نور، از امواج رادیوفرکانسی برای تولید گرما در بافتهای عمیق استفاده میکند. دستگاههایی مانند ThermiVa® از این تکنولوژی برای بازسازی کلاژن و سفت کردن بافتهای واژن و حتی لابیاها بهره میبرند.
این درمانها معمولاً در مطب پزشک و بدون نیاز به بیهوشی انجام میشوند. ممکن است حین عمل کمی احساس گرما داشته باشید، اما دردناک نیستند. دوره نقاهت بسیار کوتاه است و تنها باید برای چند روز از رابطه جنسی یا استفاده از تامپون خودداری کنید.
در مواردی که شل شدن واژن و آسیب به عضلات کف لگن شدید باشد (معمولاً پس از زایمانهای متعدد یا دشوار)، روشهای جراحی میتوانند نتایجی دائمیتر و چشمگیرتر ارائه دهند. این جراحیها توسط جراحان متخصص زنان یا جراحان پلاستیک انجام میشوند و هدف آنها ترمیم ساختاری عضلات و بافتهای آسیبدیده است.
این عمل که به “جراحی تنگ کردن واژن” نیز معروف است، اصلیترین روش جراحی برای این منظور است. در این عمل، جراح با ایجاد برشهایی در دیواره پشتی واژن، عضلات شلشده و کشآمده کف لگن را به هم نزدیک کرده و با بخیههای محکم، آنها را در موقعیت صحیح خود ثابت میکند. سپس پوست اضافی دیواره واژن برداشته شده و ورودی واژن تنگتر میشود. این عمل نه تنها باعث بهبود رضایت جنسی میشود، بلکه میتواند مشکلات بیاختیاری ادرار را نیز برطرف کند.
این جراحی بر روی ناحیه پرینه (فضای بین واژن و مقعد) تمرکز دارد و اغلب همراه با واژینوپلاستی انجام میشود. هدف آن ترمیم آسیبهای ناشی از پارگیهای زایمان یا اپیزیوتومی (برش جراحی حین زایمان) و بازگرداندن ظاهر و عملکرد طبیعی این ناحیه است.
این عمل جراحی زیبایی بر روی لابیاها (لبهای اطراف واژن) انجام میشود و هدف آن کاهش اندازه یا اصلاح عدم تقارن آنهاست. گرچه مستقیماً کانال واژن را تنگ نمیکند، اما اغلب برای دستیابی به ظاهری جوانتر و افزایش راحتی، همراه با واژینوپلاستی انجام میشود.
دوره نقاهت پس از جراحی معمولاً ۶ تا ۸ هفته طول میکشد و در این مدت باید از فعالیتهای سنگین، ورزش و رابطه جنسی پرهیز کرد. انتخاب یک جراح ماهر و باتجربه برای به حداقل رساندن خطراتی مانند عفونت، خونریزی و آسیب عصبی، حیاتی است.
مهمترین گام، مشورت با یک متخصص زنان مجرب است. اگر با علائمی چون کاهش لذت جنسی یا بیاختیاری ادرار مواجه هستید، یک متخصص میتواند با ارزیابی دقیق، بهترین راهکار درمانی را به شما پیشنهاد دهد که این خود، سرمایهگذاری بر سلامت و اعتماد به نفس شماست.
برای طی کردن این مسیر، نایس طب به عنوان مرکز تخصصی سلامت زناشویی، با ارائه راهنماییهای معتبر و محصولات باکیفیت در کنار شماست. برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره، به وبسایت نایس طب مراجعه کرده و با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
علائم گشادی واژن میتوانند بر جنبههای مختلف زندگی روزمره تاثیر بگذارند. این نشانهها شامل موارد زیر هستند:
بله، قبل از روشهای تهاجمی، راهکارهای طبیعی و خانگی میتوانند به تقویت عضلات کف لگن کمک کنند. این راهکارها شامل:
دوره نقاهت پس از جراحیهای تنگ کننده واژن معمولاً ۶ تا ۸ هفته طول میکشد. در این مدت، بسیار مهم است که از فعالیتهای سنگین، ورزش و رابطه جنسی پرهیز شود تا بهبودی کامل حاصل شود. انتخاب یک جراح ماهر و باتجربه برای به حداقل رساندن خطراتی مانند عفونت، خونریزی و آسیب عصبی، حیاتی است.
خیر، برخلاف باورهای رایج و نادرست، واژن ساختاری کاملاً ارتجاعی دارد و مفهوم “گشادی دائمی واژن” یک تصور غلط است. واژن دارای خاصیت ارتجاعی طبیعی است و میتواند پس از کشیدگی (مانند زایمان) تا حدودی به حالت اولیه خود بازگردد. با این حال، عوامل مختلفی مانند زایمانهای متعدد، پیری و تغییرات هورمونی میتوانند منجر به از دست دادن قوام و استحکام عضلات کف لگن شوند که این امر احساس گشادی را ایجاد میکند، اما به معنای “گشادی دائمی” ساختار واژن نیست و قابل درمان است.
مهمترین گام برای هر بانویی که با علائمی مانند کاهش لذت جنسی یا بیاختیاری ادرار مواجه است، مشورت با یک متخصص زنان مجرب است. یک پزشک متخصص میتواند با ارزیابی دقیق شرایط فردی، علت اصلی مشکل را شناسایی کرده و بهترین راهکار درمانی را پیشنهاد دهد. این مشاوره تخصصی به شما کمک میکند تا مسیری ایمن و موثر برای بهبود سلامت و اعتماد به نفس خود انتخاب کنید. وبسایتهایی مانند “نایس طب” نیز میتوانند منابعی برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره در این زمینه باشند.
سلب مسئولیت : محتوای این مقاله تنها جنبه آموزشی دارد و نباید جایگزین توصیه پزشک تلقی شود. برای هرگونه اقدام درمانی، مشورت با متخصص الزامی است.
