می پسنـدم0
اندازه متن12
اندازه متن12
رابطه جنسی بخش مهمی از سلامت انسان است، اما بسیاری افراد دورههایی از نداشتن آن را تجربه میکنند. اگرچه پرهیز داوطلبانه لزوماً آسیبزا نیست، اما شواهد علمی نشان میدهد که فعالیت جنسی منظم فواید گستردهی جسمی، روانی و عاطفی دارد. سوال اصلی این است که آیا نداشتن رابطه جنسی ضرر دارد؟ پاسخ این است که عوارض نداشتن رابطه جنسی، عمدتاً به معنای محروم شدن از همین مزایای سلامتی ثابتشده است.
در این مقاله جامع، عواقب جسمی، روانی و عاطفی نداشتن فعالیت جنسی بر مردان و زنان را از دیدگاه علمی بررسی میکنیم. هدف، درک عمیق این چالشها و یافتن راهحلهای مناسب است که نایس طب در این راهنمای جامع، شما را همراهی میکند.
سلامت جنسی زنان ارتباط تنگاتنگی با تعادل هورمونی، سلامت روانی و وضعیت جسمی آنها دارد. عدم فعالیت جنسی منظم میتواند این تعادل را از جنبههای مختلف تحت تأثیر قرار دهد.
در یک رابطه متعهدانه، رابطه جنسی نقشی فراتر از لذت فیزیکی دارد و یک عامل حیاتی برای پیوند عاطفی است. اکسیتوسین هورمون عشق که در طول ارگاسم آزاد میشود، به ایجاد حس نزدیکی و پیوند طولانیمدت کمک میکند. فقدان این صمیمیت فیزیکی میتواند به کاهش رضایت از رابطه و ایجاد فاصله عاطفی بین شرکا منجر شود.
یکی از مهمترین عوارض جسمی برای زنان، بهویژه پس از یائسگی، آتروفی واژن (GSM) است. فعالیت جنسی منظم واژینال با افزایش جریان خون به واژن، به حفظ قابلیت ارتجاعی و سلامت بافتها کمک میکند. عدم فعالیت جنسی این عامل محافظتی را حذف کرده و باعث میشود بافت واژن نازکتر، خشکتر، سفتتر و کمارتجاعیتر شود. این وضعیت میتواند از سرگیری رابطه جنسی را دردناک دیسپارونی و همراه با خونریزی یا پارگیهای کوچک کند.
برخی متخصصان معتقدند ارگاسم میتواند به کاهش گرفتگیهای قاعدگی دیسمنوره کمک کند. انقباضات رحم در طول ارگاسم ممکن است به دفع سریعتر خون کمک کند و اندورفینهای آزاد شده به تسکین درد میپردازند. عدم بهرهمندی از این مکانیسم طبیعی میتواند منجر به تشدید دردهای قاعدگی شود.
همانطور که اشاره شد، زنان در دوران یائسگی و پس از آن، به دلیل کاهش شدید سطح استروژن، بیشترین آسیب را از عدم فعالیت جنسی میبینند. زنانی در این دوره که رابطه جنسی منظم ندارند، در معرض خطر بسیار بالاتری برای آتروفی واژن متوسط تا شدید قرار میگیرند.
دوران پس از زایمان، ترکیبی از تغییرات هورمونی شدید، استرس ناشی از مراقبت از نوزاد و چالشهای جسمی است. در این شرایط، دوری طولانیمدت از رابطه زناشویی، ضمن محروم کردن فرد از مزایای کاهشدهنده استرس و بهبوددهنده خلقوخوی رابطه جنسی ناشی از اندورفین و اکسیتوسین، میتواند فاصله عاطفی و کاهش صمیمیت در رابطه را همانطور که در بخش روابط اشاره شد تشدید کند.
مردان جوان اغلب با پدیدهای به نام سرخوردگی جنسی مواجه هستند. این حالت ناشی از شکاف بین فعالیت جنسی دلخواه و فعالیت محققشده است و میتواند منجر به تحریکپذیری، نوسانات خلقی، عدم تمرکز و حتی اختلال در خواب شود.
سرکوب طولانیمدت غریزه جنسی میتواند انرژی روانی فرد را تحت تأثیر قرار دهد. این حالت، که همان سرخوردگی جنسی است، میتواند به تنشهای روانی و جسمی تبدیل شود و فرد را مستعد تحریکپذیری و نوسانات خلقی کند.
این یکی از مستندترین حوزههای پژوهشی است. انزال مکرر، صرف نظر از نحوه دستیابی به آن، برای سلامت پروستات مفید تلقی میشود، زیرا به حذف مواد زائد کمک میکند.
علاوه بر پروستات، عدم ارگاسم منظم میتواند بر کیفیت خواب تأثیر بگذارد به دلیل عدم ترشح هورمونهای آرامشبخش مانند پرولاکتین و اکسیتوسین و سطح استرس را بالا ببرد به دلیل عدم ترشح اندورفین. همچنین، یک اصل مهم در مورد عملکرد نعوظ وجود دارد: از آن استفاده کن وگرنه از دستش میدهید.
در مردان متاهل، توقف رابطه جنسی میتواند ضربه شدیدی به اعتماد به نفس و عزت نفس وارد کند. فرد ممکن است نگران جذابیت خود در نظر شریک زندگیاش شود. این وضعیت منجر به تضعیف اعتماد، ایجاد فاصله عاطفی، احساس طرد شدن و حتی پارانویا میشود. همچنین، در مردان مبتلا به اختلال نعوظ، فقدان فعالیت جنسی با کاهش قابل برگشت سطح تستوسترون سرم مرتبط است.
تحقیقات نشان دادهاند که رابطه جنسی مکرر بهطور مشخص ۱ تا ۲ بار در هفته با سطوح بالاتری از آنتیبادی ایمونوگلوبولین در بزاق مرتبط است. IgA یک خط دفاعی کلیدی در برابر پاتوژنها و عفونتهای دستگاه تنفسی مانند سرماخوردگی است. عدم فعالیت جنسی به معنای از دست دادن این تقویتکننده طبیعی سیستم ایمنی است.
اگرچه بریف ارسالی مستقیماً به تأثیر بر پوست یا جوش صورت اشاره نکرده است، اما یک ارتباط غیرمستقیم قابل بررسی است. همانطور که در بخشهای بعدی خواهیم دید، عدم فعالیت جنسی میتواند سطح استرس و اضطراب را به شدت افزایش دهد. استرس یکی از عوامل کلیدی و شناختهشده در تشدید مشکلات پوستی، از جمله آکنه جوش، از طریق تأثیر بر هورمونها است.
بریف علمی ارائه شده به این شایعه رایج نپرداخته است. هیچ مدرک علمی مستقیمی در بریف مبنی بر ارتباط علت و معلولی بین عدم رابطه جنسی و ریزش مو وجود ندارد. نگرانیهای مربوط به ریزش مو بسیار پیچیدهتر بوده و اغلب به ژنتیک، کمبودهای تغذیهای و استرس شدید مرتبط هستند.
بر اساس تحقیقات ارائه شده، ارتباطی میان فعالیت جنسی و متابولیسم وجود دارد. فراوانی بیشتر رابطه جنسی واژینال (PVI) با تناسب اندام بیشتر دور کمر و باسن باریکتر در مردان و زنان مرتبط است. در مقابل، خودارضایی با لاغری کمتر ارتباط داشت. این نشان میدهد که نوع خاصی از فعالیت جنسی منظم میتواند بر متابولیسم و وزن بدن تأثیرگذار باشد.
عوارض نداشتن رابطه جنسی طولانی مدت
بهطور خلاصه، عوارض جسمی مزمن و طولانیمدت شامل موارد زیر است:
تأثیرات روانی و عصبی ناشی از فقدان رابطه جنسی اغلب عمیقترین عوارض هستند. در ادامه به بررسی شایعترین این پیامدها، یعنی افسردگی میپردازیم
افسردگی ناشی از نداشتن رابطه جنسی
مطالعات، ارتباط معکوسی بین دفعات فعالیت جنسی و خطر افسردگی نشان میدهند.
بهطور مستقیم خیر، اما ارتباط غیرمستقیم قوی است. همانطور که در مورد مردان جوان ذکر شد، سرخوردگی جنسی منجر به تحریکپذیری و نوسانات خلقی میشود. علاوه بر این، ارگاسم باعث ترشح هورمونهای آرامبخش اندورفین و اکسیتوسین میشود. فقدان این هورمونها آستانه تحمل فرد را پایین آورده و او را مستعد واکنشهای تهاجمی یا پرخاشگرانه میکند.
فعالیت جنسی و ارگاسم به عنوان یک مکانیسم مؤثر برای مقابله با استرس عمل میکند. افرادی که از این راه برای مدیریت استرس استفاده میکنند، در دوران خاموشی جنسی ممکن است دو برابر بیشتر احساس فشار و استرس کنند.
پژوهشها نشان دادهاند افرادی که اخیراً رابطه جنسی واژینال داشتهاند، پاسخ فشار خون کمتری به استرسهای حاد مانند سخنرانی در جمع نشان میدهند. نداشتن رابطه جنسی این سپر دفاعی طبیعی در برابر استرس روزمره را از بین میبرد.
فقدان صمیمیت فیزیکی، بهویژه اگر ناخواسته باشد، میتواند منجر به کاهش شدید عزت نفس و تصور منفی از خود شود. این احساس که دیگر جذاب نیستید یا خواستنی نیستید، میتواند به احساس پوچی دامن بزند.
این همان سرخوردگی جنسی است که با شکاف بین میل و واقعیت ایجاد میشود و به تحریکپذیری، عدم تمرکز و نوسانات خلقی منجر میگردد.
پیامدهای این وضعیت فراتر از اتاق خواب است. این امر منجر به کاهش شدید پیوند عاطفی فقدان اکسیتوسین، تضعیف اعتماد، ایجاد فاصله، احساس طرد شدن، رنجش و بیاعتمادی میشود. افراد ممکن است دچار پارانویا شوند که شریکشان دیگر به آنها تمایلی ندارد و این، زمینه را برای طلاق عاطفی فراهم میکند.
دوران مجردی و قبل از ازدواج، مصداق بارز سرخوردگی جنسی شکاف بین میل و واقعیت است که در بریف به آن اشاره شد. چالش اصلی در این دوران، مدیریت عوارض روانی ناشی از این سرکوب، مانند اضطراب، تحریکپذیری، نوسانات خلقی و تأثیر آن بر عزت نفس است.
این وضعیت یک توقف ناگهانی پس از یک دوره فعالیت منظم است. فرد علاوه بر چالشهای روانی جدایی، حالا با عوارض جسمی عدم فعالیت نیز مواجه است. زنان بهویژه نزدیک به یائسگی در معرض خطر آتروفی واژن، و مردان در معرض خطر افزایش اختلال نعوظ قرار میگیرند. از نظر روانی، فقدان این رابطه میتواند افسردگی و کاهش عزت نفس ناشی از طلاق را تشدید کند.
بر اساس شواهد علمی، مهمترین مضرات جسمی شامل: تضعیف سیستم ایمنی کاهش IgA، افزایش خطر مشکلات پروستات و اختلال نعوظ در مردان، و آتروفی واژن خشکی و نازک شدن در زنان یائسه، و همچنین از دست دادن مزایای محافظتی قلبی و عروقی است.
طبیعی بودن با یک عدد مشخص تعریف نمیشود و به سن، وضعیت رابطه، سلامت عمومی و میل شخصی بستگی دارد. مشکل زمانی آغاز میشود که این عدم فعالیت برخلاف میل فرد باشد باعث سرخوردگی جنسی شود یا منجر به عوارض جسمی قابلتوجهی مانند آتروفی واژن یا اختلال نعوظ گردد.
مرور سریع فواید داشتن رابطه سالم، اهمیت حل مشکل را نشان میدهد:
عوارض نداشتن رابطه جنسی فراتر از مسائل عاطفی بوده و شامل پیامدهای جسمی مشخص مانند مشکلات پروستات برای مردان و آتروفی واژن برای زنان) و پیامدهای روانی جدی مانند افزایش استرس، اضطراب و افسردگی میشود.
سوال آیا نداشتن رابطه جنسی ضرر دارد؟ پاسخ مثبت میگیرد. اگرچه پرهیز کوتاهمدت یا داوطلبانه لزوماً آسیبزا نیست، اما عدم فعالیت جنسی طولانیمدت و ناخواسته به معنای محرومیت از مزایای حیاتی برای سلامت جسم و روان است.
درک اهمیت سلامت جنسی به عنوان بخشی از سلامت کلی، گام اول برای زندگی شادابتر است. نایس طب به عنوان مرکز تخصصی محصولات سلامت جنسی، زناشویی و زیبایی با محصولاتی مانند قرص فیتو و قرص ایمدین اصل معرفی میشود تا به مخاطبان در این مسیر کمک کند.
منابع : my.clevelandclinic.org / exposedskincare.com bestchoicecounselling.com / researchgate.net / womenshealth.gov
